TERUG

      
 De
      alcoholwetgeving.


      
 


      
Alcohol is zondermeer het genotsmiddel
      met de grootste impact op onze maatschappij.Goede voorbeelden
      hiervan zijn dronken voetbalsupporters en geweldplegingen in
      uitgaanscentra. In verreweg de meeste gevallen van zinloos geweld
      op straat waren de relschoppers dronken.

      Nederland telt zo'n 350.000 tot 600.000 probleemdrinkers en alcoholverslaafden,
      ter vergelijking: het aantal heroïneverslaafden wordt geschat
      op rond de 25.000.

      Volgens de meest recente berekeningen bedragen de totale kosten
      van ongevallen, werkverzuim en schade door alcoholgebruik ongeveer
      zes miljard gulden per jaar.

      Er vallen per jaar zo'n 400 verkeersdoden, waarvan alcohol de
      oorzaak is en bijna 50.000 vrouwen worden perjaar mishandeld
      door hun dronken echtgenoot.

      Vandaar dat de verkoop van alcohol in Nederland aan strenge regels
      en voorwaarden verbonden is.

      De belangrijkste regel in de drank- en horecawet is dat ieder
      horeca- of slijtersbedrijf een vergunning moet hebben. Deze wordt
      verstrekt door de Burgemeester en wethouders.

      Maar niet iedereen kan zo'n vergunning krijgen; de bedrijfsleider
      dient in ieder geval aan de volgende eisen te voldoen:

      Hij of zij is 21 jaar of ouder.

      Hij of zij mag niet onder curatele staan of uit de ouderlijke
      macht of voogdij zijn ontzet.

      Hij of zij mag in geen enkel opzicht van slecht levensgedrag
      zijn. als je dus een strafblad hebt of ooit aangeklaagde voor
      de rechter bent geweest, kan je geen drankvergunning meer aanvragen.

      Leidinggevenden moeten ook over een horeca-diploma beschiken
      en voldoende kennis en inzicht hebben met betrekking tot sociale
      hygiëne.

      Er zijn twee soorten gelegenheden, die deze vergunning versterkt
      kunnen krijgen: horecagelegenheden en slijterijen.

      Voor beide gelegenheden gelden totaal andere regels. zo mag een
      horecagelegenheid geen alcohol verkopen , die niet in de gelegenheid
      zelf genuttigd wordt en mag in een slijterij juist geen alcohol
      genuttigd worden.

      Grote bedrijven, die hoofdzakelijk levensmiddelen, maar ook alcohol
      verkopen, zoals supermarkten, moeten de alcoholhoudende dranken
      in een duidelijk gemarkeerd gebied zetten. Ze mogen dus geen
      bier naast de frisdranken zetten. Supermarkten mogen ook alleen
      zwak- alcoholische dranken  verkopen.

      Voor terrassen in de horeca geldt dat zij duidelijk aan de horecagelegenheid
      gelegen moeten zijn.

      Natuurlijk mag drank niet aan iedereen worden verkocht. De belangrijkste
      regel op dit gebied is dat iemand minimaal 16 jaat moet zijn
      om zwak-alcoholische dranken (bier of wijn) te kunnen kopen.
      iemand moet minimaal 18 jaar zijn om sterke dranken te kunnen
      kopen.

      Een slijterij mag zelfs niemand jonger dan 16 jaar binnenlaten,
      als deze niet vergezeld is  (dus onder toezicht staat) van iemand
      met een leeftijd van minimaal 21 jaar.

      Ook is het verboden om in een slijterij of horecagelegenheid
      iemand toegang te verlenen, die duidelijk onder invloed van alcohol
      of drugs is.

      tevens bestaan er voor slijterijen en horecagelegenheden een
      aantal personeelsregelementen.

      Ten eerste moet de vergunninghouder of een andere leidinggevende,
      die ook op de vergunning vermeld staat, te allen tijde aanwezig
      zijn.

      Ook mogen in een locatie waar alcohol wordt verkocht geen mensen
      in dienst zijn, die jonger dan 16 jaar zijn.

      Natuurlijk heeft de overheid ook de mogelijkheid een vergunning
      in te trekken.

      dit kan gebeuren in de volgende gevallen:

      Op de aanvraag van de vergunning zijn onjuiste gegevens vermeld
      .

      Er is een andere leidinggevemde gekomen, die niet op de vergunning
      staat vermeld.

      Er wordt herhaaldelijk alcohol verkocht aan personen , jonger
      dan 16 jaar.

      Het vermoeden bestaat dat het blijven verlenen van een vergunning
      aan een bepaalde lokatie gevaar oplevert aan de openbare orde,
      veiligheid of zedelijkheid.

      Voor speciale gelegenheden, zoals de Uitmarkt, een parade of
      een braderie wordt soms een uitzondering gemaakt en mag er zonder
      vergunning alcohol worden geschonken. Dit moet dan wel van tijdelijke
      aard, ten hoogste twaalf dagen, zijn.

      
 

      
 

      
Er is veel kritiek op het Nederlandse
      alcoholbeleid. Vooral in de supermarkten blijkt er onvoldoende
      gelet te worden op de leeftijd van jongeren die alcohol kopen.

      Een oplossing voor dit probleem is dat in de barcodevan alcoholhoudende
      drank naast de prijs ook staat dat cassieres naar de leeftijd
      moeten vragen, zodat ze hier automatisch aan herinnerd worden.

      Ook moet de produktinformatie op de verpakking van drank duidelijker
      worden.

      Vooral bij nieuwe mixdrankjes is het vaak onduidelijk hoeveel
      alcohol je binnen krijgt.

      En er zou een gezondheidswaarschuwing op drankverpakkingen moeten
      komen, zoals dat bij sigaretten het geval is. 

      Ook de zogenaamde happy hours zouden volgens de Jellinek afgeschaft
      moeten worden.

      In deze uren kan er in cafés voor half geld gedronken
      worden, en het logische gevolg daarvan is, dat er in deze uren
      sneller en meer gedronken wordt dan normaal.

      Ten slotte heeft een minister voorgesteld om alcoholreclame in
      de vroege uren te verbieden.

      Nog een idee is om reclametax te gaan heffen op reclame voor
      alcoholhoudende dranken.

      Vorig jaar is er door de drankindustrie in Nederland voor 221
      miljoen gulden reclame gemaakt, dus bij een reclametax van vijf
      procent zou dit ruim tien miljoen gulden opleveren.

      Dit geld kan dan weer voor onderzoek en voorlichting gebruikt
      worden.